اردویی که دلم رو برد!
چهارشنبه 12 بهمن 1390 10:30 ب.ظ      
بین همه اردوهایی که تو دانشگاه رفتم، با این که هیچی اردو مشهد نمیشه و
اصلا نباید با اردوهای دیگه مقایسه اش کرد، این اردو جنوب بود که دلمو
برد! اولین بار که رفتم سال 87 بود. سال اولی بودم. قبلش تا حالا راهیان
نور و اینا نرفته بودم. دفعه اول که ثبت نام کردم این قدر شور و شوق
نداشتم. صرفا یه اردو بود. چون مشهد نتونسته بودم ثبت نام کنم، گفتم اینو
برم که اقلا یه اردو رفته باشیم دلمون نپوسه! رفتیم و عاشق مون کرد!
سال دومم میخواستم ثبت نام کنم، خورد به میان ترم DA! درس سختیه و نمره اش خیلی تأثیر گذار بود! این قدر دلم سوخت!
سال سومش دیگه مثل دیوونه ها رفتم سمتش! اصلا جزء مسئولینش شدم که دیگه نتونم نرم!
امسال هم از یه ماه پیش دلم بدجوری هواشو کرده!
نمی دونم این شهدا با دلامون چی کار می کنن! ولی هر کاری می کنن خوب کاری می کنن! بازم از این کارا بکنید شهدا! تو رو خدا!
اینجا دوکوهه است. این عکسا هم مال پارساله. اولین جایی که بعد رسیدن مون رفتیم. نماز ظهره.

دوکوهه السلام ای خانه عشق
سلام ما به تو میخانه عشق
دوکوهه منزل و ماوا ی عشاق
دگر خالی شدی از جای عشاق
دوکوهه باصفا بودی و زیبا
چرا حالا شدی تنهای تنها
دوکوهه از چه تو ویرانه هستی
تو خالی از گل و پروانه هستی
دوکوهه صبحگاهت با صفا بود
کلاس درس ایثار و صفا بود
دو کوهه گو که گردان ها کجایند
مگر نزد شهید کربلایند
دو کوهه آن حسینیه همت
دگر پر گشته است از خاک غربت
دوکوهه کو یگان ذوالفقارت
کجایند عاشقان بیقرارت
دکوهه از جدایی تو فریاد
بگو باشد کجا گردان مقداد
دو کوهه قلب ما پر گشته از غم
چرا نمی آید دگر گردان میثم
دو کوهه ....

دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: اردو جنوب ، شهدا ، دوکوهه ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 12 بهمن 1390 10:46 ب.ظ
سال دومم میخواستم ثبت نام کنم، خورد به میان ترم DA! درس سختیه و نمره اش خیلی تأثیر گذار بود! این قدر دلم سوخت!
سال سومش دیگه مثل دیوونه ها رفتم سمتش! اصلا جزء مسئولینش شدم که دیگه نتونم نرم!
امسال هم از یه ماه پیش دلم بدجوری هواشو کرده!
نمی دونم این شهدا با دلامون چی کار می کنن! ولی هر کاری می کنن خوب کاری می کنن! بازم از این کارا بکنید شهدا! تو رو خدا!
اینجا دوکوهه است. این عکسا هم مال پارساله. اولین جایی که بعد رسیدن مون رفتیم. نماز ظهره.

دوکوهه السلام ای خانه عشق
سلام ما به تو میخانه عشق
دوکوهه منزل و ماوا ی عشاق
دگر خالی شدی از جای عشاق
دوکوهه باصفا بودی و زیبا
چرا حالا شدی تنهای تنها
دوکوهه از چه تو ویرانه هستی
تو خالی از گل و پروانه هستی
دوکوهه صبحگاهت با صفا بود
کلاس درس ایثار و صفا بود
دو کوهه گو که گردان ها کجایند
مگر نزد شهید کربلایند
دو کوهه آن حسینیه همت
دگر پر گشته است از خاک غربت
دوکوهه کو یگان ذوالفقارت
کجایند عاشقان بیقرارت
دکوهه از جدایی تو فریاد
بگو باشد کجا گردان مقداد
دو کوهه قلب ما پر گشته از غم
چرا نمی آید دگر گردان میثم
دو کوهه ....

دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: اردو جنوب ، شهدا ، دوکوهه ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 12 بهمن 1390 10:46 ب.ظ